fbpx
  • Lip 6

    dr.n.med. Norbert Szaluś

    część III (ostatnia)

    Postulowany przeciwnowotworowy mechanizm działania Selenu

    Selen indukuje syntezę selenobiałek, wśród nich selenoenzymy, biorące udział w ochronie przed reaktywnymi formami tlenu (mn. wolne rodniki). Do kręgu tych białek należą – peroksyda­zy glutationowe, reduktazy tioreduksyny oraz najprawdopodob­niej białko P. Uprzednie enzymy biorą udział w usuwaniu wolnych rodników i innych reaktywnych form tlenu, które między innymi biorą udział w rozwoju chorób nowotworowych. Ostatnimi cza­sy sugeruje się, iż spożywane dawki Se, które działają prewen­cyjnie, powinny być wyższe niż dawki żywieniowe. Zwiększone dawki powodują syntezę selenobiatka 15 kDa, która zapobiega rozwo­jowi chorób nowotworowych. Białko to jest syntetyzowane, jest u człowieka w dużych ilościach w gruczole krokowym i wątro­bie. Występuje ono jednocześnie w nerkach, jądrach i mózgu. Kolej­ny mechanizm antynowotworowego działania selenu to synteza pośrednich i bezpośrednich produktów metabolizmu tego pier­wiastka, takich jak np.: selenobetaina, selenometyloselenocy­steina (SeMSeCys), 1,4-fenylobis(metyleno)selenocyjanian, oraz metylenoselenol (CH3SeH). Powyższe związki są silnymi inhibi­torami kancerogenezy. Wykazano również, że Se podawany in vitro do hodowli ludzkich fibroblastów w postaci selenomietioniny (SeMet), chroni DNA komórek przed bodźcami uszkadzającymi i indukował naprawę DNA.

    Kolejną ważną rolą Se jest „ochrona” genu P53. Gen P53 jest najlepiej poznanym genem supresorowym, niezbędnym w pro­cesach kontroli i regulacji cyklu podziału komórkowego, replika­cji DNA, różnicowania komórek oraz apoptozie. Bierze on udział co najmniej w regulacji 100 genów biorących udział w napra­wie DNA. Gen p53 w prawidłowych warunkach ma za zadanie hamować transformację nowotworową komórek i nazywany jest „strażnikiem integralności genomu”. Gdy DNA komórki ulegnie uszkodzeniu, białko p53 zatrzymuje cykl komórkowy, aby unie­możliwić powielenie uszkodzonego DNA i dać czas komórce na jego regenerację. Gdy uszkodzenie jest zbyt duże, aby mogło być naprawione, białko p53 kieruje komórkę na tor zaprogramowa­nej śmierci (apoptozy), co prowadzi do jej eliminacji (m.in. le­czenie chemiczne nowotworów opiera się na dużym uszkodzeniu DNA i następnej eliminacji komórek). Jeśli  jednak gen p53 sam ulegnie uszkodzeniu – możliwe jest dalsze oddziaływanie onkogenów, czego wynikiem jest powstanie nowotworowego klonu ko­mórkowego. Stwierdzono, że w około 70% przypadków choroby nowotworowej u ludzi ma miejsce uszkodzenie genu p53. I tak np. w rakach jajnika mutacje genu p53 Są bardzo często- średnio w ok. 60% przypadków. Natomiast komórki pozbawione p53 tracą zdolność naprawy DNA powodując w konsekwencji rozwój nowo­tworu. Występowanie Se w osoczu zwiększa aktywność p53 a tym sa­mym powoduje przyspieszenie procesów naprawczych i zmniej­szenie klonalnego rozrostu nowotworowego.

     

    Tym samym „widać” jak ważny  w codziennej diecie jest Selen.  

  • Cze 21

    dr. n. med. Norbert Szaluś

    Część II

    Od lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych rozpoczęto badania epidemiologiczne oceniające współzależność pomiędzy umie­ralnością na choroby nowotworowe a rozmieszczeniem Se w

    glebie lub plonach rolnych (jego ilością w spożywanej diecie) a umieralnością na choroby nowotworowe. Badania te były przede wszystkim prowadzone w Stanach Zjednoczonych ze względu na różnorodne stężenia Se w glebie. Clark i wsp. analizowali za­wartość selenu w uprawach rolnych, a następnie oceniali śmier­telność z powodu następujących nowotworów złośliwych: rak płuc, jelita grubego, przełyku, pęcherza moczowego, trzustki, sutka, jajników oraz szyjki macicy. Autorzy stwierdzili, że wyso­ka śmiertelność z powodu p0wyższych nowotworów złośliwych występuje na terenach 0 niskim stężeniu Se w płodach rolnych. Zależności te dotyczą również innych krajów. Schrauzer i wsp. obliczyli w 20 krajach ilość spożywanego przez ludność selenu i zaobserwowali podobnie jak poprzednicy, że umieralność z powodu raka płuca, jelita grubego, jajników i piersi jest ujemnie skorelo­wana z ilością Se spożywanego w diecie oraz stężeniem we krwi. W Japonii, gdzie średnie spożycie selenu wynosi około 500 µg dzień zachorowalność na raka jest 5 razy mniejsza w porówna­niu z innymi krajami, gdzie przyjmowana jest połowa tej dawki.

    Interesująco przedstawiają się wyniki badań nad stężeniem Se we krwi u osób aktualnie chorujących na choroby nowotworowe. Wielu autorów wykazało, że u chorych z wykazanym nowotworem złośliwym, stężenia Se we krwi pełnej oraz osoczu są znacznie niższe w porównaniu z osobami zdrowymi. W badaniu fińskim w grupie 40 kobiet z rakiem jajnika Sundstrom i wsp. wykazali, że stężenie Se w surowicy było znamiennie niższe w porównaniu ze zdrową populacją. Stężenia odpowiednio wyniosły: kobiety chorujące (73,4 ng/ml), kobiety zdrowe (96,3 ngl/ml). Porównywalne wnioski nasuwają się z pracy Zachary i wsp. Autorzy Ci stwierdzili, że stężenie Se u palących chorych na raka płuca w pełnej krwi oraz osoczu, były znacznie niższe w porównaniu z grupą kontrolną. W grupie chorej stężenia Se były następujące – pełna krew – 59,2 ng/ml i w osoczu – 42,5 ng/ml, w grupie kontrolnej odpowiednio – 76,5 ng/ml oraz 54,1 ng/ml. 

    W wielu innych badaniach naukowych udowodniono, iż stężenie Se u osób chorujących na nowotwory jest średnio obniżone od 5 do 35%. U dzieci w wieku 1-16 z rozpoznaną chorobą nowotworową, gdzie białaczki stanowiły 37,8%, potwierdzono również niższe stężenie selenu w osoczu w porównaniu z dziećmi zdrowymi. W Stanach Zjednoczonych w randomizowanej analizie (podwójna ślepa próba) przeprowadzonej w ramach The Nutritional Prevention of Cancer Trial przez dr Clark’a i wsp. miano oszacować czy suplementacja selenem powoduje zmniejszenie ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe. Należy dodać, że to było pierwsze badanie w podwójnej ślepej próbie. Do grupy włączono 1312 chorych nowotworowych (z wyłączeniem pacjentów chorujących na czerniaka złośliwego). Pacjentów podzielono na dwie grupy: pierwszą stanowili chorzy przyjmujący Se w dawce 200 µg/dzień, drugą pacjenci placebo. W końcowym punkcie badania stwierdzono 50% zmniejszenie umieralności w chorobach nowotworowych oraz 37% całkowite zmniejszenie zachorowalności na nowotwory, w tym 63% na raka prostaty, 58% na raka jelita grubego oraz 46% na raka płuc. Przeprowadzone w Polsce badania wykazały, że u nosicielek mutacji BRCA 1 występuje zwiększona podatność na mutageny mierzona testem bleomycynowym. Podatność tą można normalizować za pomocą niektórych preparatów selenu (Kowalska E. i wsp., dane nieopublikowane). Tak więc świadome wydaje się proponowanie nosicielkom mutacji BRCA1 suplementacji selenem (prof. J. Lubiński).

     

  • Cze 14

    dr. n. med. Norbert Szaluś

    Część I

    Selen (Se) jest jednym z głównych pierwiastków pod względem zdrowotnym u człowieka. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa – selena, co oznacza księżyc. Ma to od­zwierciedlenie w jego „naturze”, ponieważ posiada on swo­je blaski i cienie, podobnie jak księżyc. Od jego odkrycia mi­nęło ponad 200 lat. Początkowo uważany był za bierny dla organizmu, później przypisywano mu silne właściwości trujące, a obecnie uważany jest jako „eliksir życia„. Szczegól­nie istotnym wydaje się fakt łączący choroby nowotworowe z niedoborem selenu w organizmie. Głównym źródłem selenu w diecie są produkty zwierzęce i zbożowe, do których ten pierwiastek jest wbudowany w posta­ci dwóch aminokwasów: selenometioniny (SeMet) i selenoeyste­iny (See). Poprzez udział w różnych procesach metabolicznych komórek może zapobiegać rozwojowi procesu nowotworowego. W większości krajów na świecie osoby dorosłe spożywają w die­cie od około 40 do 150 µg/dzien. Należy jednak zauważyć, że w światowej populacji „panuje” znaczny niedobór tego pier­wiastka w organizmie. Obligatoryjna maksymalna dawka to 200 µg/dzień. Jednak z kilku prac wynika, że dawka profilak­tyczna powinna mieścić się w granicach 250 – 300 µg/dzień. Z biegiem czasu i postępem badań nad Se w profilaktyce chorób nowotworowych zwiększała się liczba dowodów,” że spożycie wyższej dawki tego pierwiastka skuteczniej zmniejsza ryzyko zapadalno­ści na choroby rozrostowe. W badaniach El-Bayoumy’a i wsp., jak również w pracach innych badaczy stwierdzono że, Se obec­ny w pożywieniu, spożywany w dawkach 400 µg dzień i wyższych (czyli ponad dwukrotnie więcej niż dawka zalecana) był dobrze tolerowany i nie wywoływał żadnych oznak niepożądanych. Na dowód tego warto przytoczyć badanie Red’a i wsp., w któ­rym 24 mężczyznom z potwierdzonym w badaniu histopatolo­gicznym rakiem gruczołu krokowego, stosowano przez 12 mie­sięcy Se, w ilości 1600 (8 chorych) i 3200 (16 chorych) µg/dzień, w celu zahamowania dalszego rozwoju nowotworu. Stężenie se­lenu w osoczu u tych chorych wzrosło odpowiednio do 492 i 640 ng/ml. W przeprowadzanych okresowych badaniach parametry biochemiczne czynności wątroby i nerek oraz morfologia nie od­biegały od normy.

    c.d.n

     

  • Kwi 30

    fin Mycelcaps

    AHCC – jego wpływ na organizm

    lek. med. Roman Jelinek.

    Jedną z najpoważniejszych chorób ostatnich lat stały się nowotwory. Cho­roby nowotworowe Są drugą w kolejności najczęstszą przyczyną zgonów w Europie Środkowej. Co jest przyczyną? Nowotwory są finalnym wy­nikiem stopniowego procesu, obejmującego całościowe interakcje na poziomie chemicznym, biochemicznym, komórkowym, tkankowym, orga­nowym aż po reakcje całego organizmu. Swoją rolę odgrywa głównie płeć, szerokość geograficzna, wiek, uwarunkowania dziedziczne, pogarszający się stan środowiska oraz nawyki żywieniowe. Wiele czynników karcyno­gennych znajduje się także w pożywieniu. Można jeszcze podawać masę innych czynników. W ostatnich czasach w badaniach onko­logicznych wielką uwagę poświęca się przede wszystkim immunologii. Stymu­lując odporność przeciwnowotworową potrafimy w selektywny sposób dotrzeć wy­łącznie do komórek nowotworowych. Po­zostałe metody są już mniej selektywne, co oznacza, że niszczą również komórki nienowotworowe. Minusem immunote­rapii jest, że można ją wykorzystać do likwidacji nowotworów, których popula­cja osiągnęła około 10 na 5 komórek (to około 1 mg tkanki). Toteż sądzi się że immunoterapia może pomóc szczególnie w adjuwantnym leczeniu nowotworów. Oznacza to, że w chwili, kiedy nowotwór jest już usunięty (np. po operacji) istnie­je konieczność usunięcia ognisk nowotwo­rów, które mogłyby spowodować ponowny rozwój komórek nowotworowych. Od lat 60. XX wieku w Japonii mają miej­sce systematyczne badania substancji AHCC stosowanych w medycynie. AHCC zawiera białka, lipidy, 18 amino­kwasów żelazo, witaminy z grupy B zwłaszcza tiaminę, rybof1awinę, niacynę. Rezultaty były zaskakujące. Poli­sacharyd nazwany lentinan, wyizolowany z zarodników grzyba Shiitake (Lentinus edodes), miał wykazany efekt wzmoc­nienia naturalnej odporności organizmu dzięki zwiększeniu produkcji T-limfo­cytow. Za pośrednictwem komórek NK zwiększa odporność organizmu przeciwko wielu chorobom wirusowym, bakteryjnym i pasożytniczym. Udowodniono również pozytywny wpływ w przypadku leczenia nowotworów złośliwych, których nie moż­na było usunąć operacyjnie. Efekt anty­rakowy lentinianu zależy od typu raka. Odkryto bardzo dobre efekty lentinianu w terapii raka płuc, piersi, układu trawien­nego w połączeniu z terapią chirurgiczną i radioterapio.. Doświadczenia te zostały przeniesione do medycyny klasycznej i produkcji niektórych preparatów, sto­sowanych w wielu krajach. Środki te zawierają wysoce biologicznie skuteczne substancje AHCC. Fin Mycelcaps jest pozyskiwany z zarodników kilku gatunków grzy­bów jadalnych, które uprawia­ne są w stosownym środowisku wzbogaconym otrębami ryżowymi. Z zarodników grzybów pozyskiwane są sku­teczne substancje, z których w złożonym procesie biotechnologicznym pozyskiwany jest ekstrakt AHCC, który posiada wyraź­ne działanie stymulujące i regulujące na system immunologiczny. Dzięki temu mają państwo do dyspozycji bardzo interesujący suplement diety o korzystnych moż­liwościach stosowania w onkologii. Należy jednak uświadomić sobie, że fin Mycelcaps jest zarejestrowany jako su­plement diety, w związku z tym wyłącznie jako taki może być stosowany. Oznacza to, że jest elementem terapii wspoma­gającej. Zwłaszcza w przypadku chorób nowotworowych na pierwszym miejscu winno być leczenie klasyczne – leczenie operacyjne oraz chemioterapia i naświe­tlania. Mamy całe spektrum możliwości wyko­rzystania substancji AHCC. Jej stosowa­nie ma pozytywny wpływ w przypadku osób, które cierpią na częste infekcje, brak apetytu, zaparcia, zawroty głowy, bole głowy, syndrom sztywnych ramion, problemy oddechowe, szumy w uszach, bezsenność, wysokie ciśnienie krwi, hi­perlipidemię, choroby wątroby, cukrzycę. Prace badawcze potwierdziły, że związek AHCC powoduje obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, reguluje wytwa­rzanie insuliny i obniża poziom cukru we krwi u diabetyków. Przyjmowanie substancji AHCC w wyższych dawkach (2-6 g dzien­nie), ma bardzo dobry wpływ w przypadku chorób nowotworowych. Uzyskano rów­nież pozytywne referencje przy podawa­niu AHCC chorym na AIDS.

     

    Jeżeli jesteś zainteresowana/y ochroną zdrowia produktami naturalnymi i

    potrzebujesz więcej informacji

    skorzystaj – Kliknij


  • Sty 10

    lek.med. Roman Jelinek

     Fin Remasacaps jest naturalnym suplementem diety z boczniaka ostrygowatego (Pleurotus ostreatus). Zawiera cenne biogenne substancje – polisacharydy i glikoproteiny, które aktywizują system odpornościowy,by organizm mógł wyprodukować dostateczną ilość przeciwciał, oraz wywierają zadawalający wpływ na metabolizm tłuszczy.

    Boczniak ostrygowaty to jadalny grzyb, wyrastający pasożytniczo na drzewach liściastych. Owocniki boczniaka dostarczają łatwo przyswajalne białko, kwas foliowy, kwas linolenowy, aminokwasy, witaminy z grupy B (niacyna, tiamina oraz witamina B12) i sole mineralne – potas, fosfor. Substancje te są wykorzystywane do wzmacniania ścian naczyń, do obniżania objawów przemęczenia mięśni, ścięgien i stawów. Boczniak zawiera także duże ilości glukanów, które mają predyspozycje aktywowania systemu odpornościowego człowieka.

    Dzięki swojemu wielostronnemu i dobrze wyważonemu składowi, preparat Fin Remasacaps jest wartościowym suplementem diety. W pewnym zakresie obniża poziom cholesterolu. W przypadku różnych chorób stawów ma doskonałe działanie łagodzące i uspakajające. Jego najbardziej skuteczne działanie dotyczy usuwania brodawek pochodzenia wirusowego i uniemożliwiania ich ponownego wzrostu. Zostało to udowodnione w wielu badaniach klinicznych.

    Fin Remasacaps pomaga usunąć brodawki

    Pomaga usunąć brodawkiPowszechnie wiadomo, że brodawki występują u osób w każdym wieku, jednak najczęściej pojawiają się one u starszych dzieci i osób starszych. Ich wygląd i wymiary zależą od zlokalizowania na skórze oraz od stopnia podrażnienia, na jakie są narażone. Przebieg jest różny, brodawki mogą występować pojedynczo lub w formie infekcyjnej.

    Niektóre brodawki po kilku miesiącach same znikają, niektóre przez lata pozostają na tym samym miejscu i stale zwiększa się ich liczba. Brodawki pospolite (veruucae vulgares) występują bardzo często. Mają charakter niezłośliwy (łagodny), Są ostro wyodrębnione na skórze, mają nierówną powierzchnię. Posiadają okrągły lub nieregularny kształt. Są twarde, w kolorze od jasno brązowego, poprzez żółty, brązowy do szaroczarnego 0 średnicy od 2 do 1 mm. Występują w większości w miejscach narażonych na nadmierne urazy (na palcach, łokciach, kolanach, twarzy, na czubku głowy), w zasadzie jednak mogą pojawić się wszędzie. Tzw. brodawki wałów paznokciowych (verrucae periunguales) występują w okolicach paznokci.

    Brodawki stóp (verrucae plantares) występują na powierzchni nogi lub w ich bliskości, ich zewnętrzna warstwa jest zrogowaciała, często są nadzwyczaj wrażliwe. Mają skłonność do tworzenia drobnych mikroskopijnych krwawień. Na policzkach, twarzy, szyi, ustach pojawiają się brodawki nitkowate.

    Brodawki płaskie (verrucae planae, verrucae juveniles) występują najczęściej u dzieci lub młodzieży na twarzy, mają barwę żółtobrązową. Medycyna klasyczna stosuje tu różne formy terapii, włączając w to zabiegi chirurgiczne czy stosowanie płynnego azotu. Zawsze jednak istnieje pewne ryzyko powstania blizn, co oznacza możliwość nawrotu co najmniej w 35 % (nowa brodawka wyrośnie obok wyleczonego miejsca lub w tym samym). W wykonanych testach naukowych w pełni sprawdziło się naturalne działanie Remasanu w usuwaniu brodawek pochodzenia wirusowego i zahamowania ich ponownego wzrostu.

    Fin Remasacaps a bóle związane ze wzrostem

    Codzienne praktyki przekonują nas o całkowicie wyjątkowych efektach stosowania Remasanu. Dzięki wielostronnemu i wyrównanemu składowi boczniaka ostrygowatego jest cennym uzupełnieniem zdrowej diety, który nie tylko pomaga usunąć brodawki pochodzenia wirusowego, co zostało umotywowane w badaniach klinicznych i naukowych pracach, ale z powodzeniem stosowany jest przy bólach stawów, włączając w to bole związane ze wzrostem u dzieci, ponieważ pomaga wydalać z organizmu substancje toksyczne.

     

     

Kalendarz

Lipiec 2019
P W Ś C P S N
« Cze    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Zapisz się do newslettera

Poinformujemy Cię o nowych produktach i promocjach

Please wait...


Dziękujemy za rejestrację!