fbpx
  • Cze 21

    dr. n. med. Norbert Szaluś

    Część II

    Od lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych rozpoczęto badania epidemiologiczne oceniające współzależność pomiędzy umie­ralnością na choroby nowotworowe a rozmieszczeniem Se w

    glebie lub plonach rolnych (jego ilością w spożywanej diecie) a umieralnością na choroby nowotworowe. Badania te były przede wszystkim prowadzone w Stanach Zjednoczonych ze względu na różnorodne stężenia Se w glebie. Clark i wsp. analizowali za­wartość selenu w uprawach rolnych, a następnie oceniali śmier­telność z powodu następujących nowotworów złośliwych: rak płuc, jelita grubego, przełyku, pęcherza moczowego, trzustki, sutka, jajników oraz szyjki macicy. Autorzy stwierdzili, że wyso­ka śmiertelność z powodu p0wyższych nowotworów złośliwych występuje na terenach 0 niskim stężeniu Se w płodach rolnych. Zależności te dotyczą również innych krajów. Schrauzer i wsp. obliczyli w 20 krajach ilość spożywanego przez ludność selenu i zaobserwowali podobnie jak poprzednicy, że umieralność z powodu raka płuca, jelita grubego, jajników i piersi jest ujemnie skorelo­wana z ilością Se spożywanego w diecie oraz stężeniem we krwi. W Japonii, gdzie średnie spożycie selenu wynosi około 500 µg dzień zachorowalność na raka jest 5 razy mniejsza w porówna­niu z innymi krajami, gdzie przyjmowana jest połowa tej dawki.

    Interesująco przedstawiają się wyniki badań nad stężeniem Se we krwi u osób aktualnie chorujących na choroby nowotworowe. Wielu autorów wykazało, że u chorych z wykazanym nowotworem złośliwym, stężenia Se we krwi pełnej oraz osoczu są znacznie niższe w porównaniu z osobami zdrowymi. W badaniu fińskim w grupie 40 kobiet z rakiem jajnika Sundstrom i wsp. wykazali, że stężenie Se w surowicy było znamiennie niższe w porównaniu ze zdrową populacją. Stężenia odpowiednio wyniosły: kobiety chorujące (73,4 ng/ml), kobiety zdrowe (96,3 ngl/ml). Porównywalne wnioski nasuwają się z pracy Zachary i wsp. Autorzy Ci stwierdzili, że stężenie Se u palących chorych na raka płuca w pełnej krwi oraz osoczu, były znacznie niższe w porównaniu z grupą kontrolną. W grupie chorej stężenia Se były następujące – pełna krew – 59,2 ng/ml i w osoczu – 42,5 ng/ml, w grupie kontrolnej odpowiednio – 76,5 ng/ml oraz 54,1 ng/ml. 

    W wielu innych badaniach naukowych udowodniono, iż stężenie Se u osób chorujących na nowotwory jest średnio obniżone od 5 do 35%. U dzieci w wieku 1-16 z rozpoznaną chorobą nowotworową, gdzie białaczki stanowiły 37,8%, potwierdzono również niższe stężenie selenu w osoczu w porównaniu z dziećmi zdrowymi. W Stanach Zjednoczonych w randomizowanej analizie (podwójna ślepa próba) przeprowadzonej w ramach The Nutritional Prevention of Cancer Trial przez dr Clark’a i wsp. miano oszacować czy suplementacja selenem powoduje zmniejszenie ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe. Należy dodać, że to było pierwsze badanie w podwójnej ślepej próbie. Do grupy włączono 1312 chorych nowotworowych (z wyłączeniem pacjentów chorujących na czerniaka złośliwego). Pacjentów podzielono na dwie grupy: pierwszą stanowili chorzy przyjmujący Se w dawce 200 µg/dzień, drugą pacjenci placebo. W końcowym punkcie badania stwierdzono 50% zmniejszenie umieralności w chorobach nowotworowych oraz 37% całkowite zmniejszenie zachorowalności na nowotwory, w tym 63% na raka prostaty, 58% na raka jelita grubego oraz 46% na raka płuc. Przeprowadzone w Polsce badania wykazały, że u nosicielek mutacji BRCA 1 występuje zwiększona podatność na mutageny mierzona testem bleomycynowym. Podatność tą można normalizować za pomocą niektórych preparatów selenu (Kowalska E. i wsp., dane nieopublikowane). Tak więc świadome wydaje się proponowanie nosicielkom mutacji BRCA1 suplementacji selenem (prof. J. Lubiński).

     

  • Cze 14

    dr. n. med. Norbert Szaluś

    Część I

    Selen (Se) jest jednym z głównych pierwiastków pod względem zdrowotnym u człowieka. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa – selena, co oznacza księżyc. Ma to od­zwierciedlenie w jego „naturze”, ponieważ posiada on swo­je blaski i cienie, podobnie jak księżyc. Od jego odkrycia mi­nęło ponad 200 lat. Początkowo uważany był za bierny dla organizmu, później przypisywano mu silne właściwości trujące, a obecnie uważany jest jako „eliksir życia„. Szczegól­nie istotnym wydaje się fakt łączący choroby nowotworowe z niedoborem selenu w organizmie. Głównym źródłem selenu w diecie są produkty zwierzęce i zbożowe, do których ten pierwiastek jest wbudowany w posta­ci dwóch aminokwasów: selenometioniny (SeMet) i selenoeyste­iny (See). Poprzez udział w różnych procesach metabolicznych komórek może zapobiegać rozwojowi procesu nowotworowego. W większości krajów na świecie osoby dorosłe spożywają w die­cie od około 40 do 150 µg/dzien. Należy jednak zauważyć, że w światowej populacji „panuje” znaczny niedobór tego pier­wiastka w organizmie. Obligatoryjna maksymalna dawka to 200 µg/dzień. Jednak z kilku prac wynika, że dawka profilak­tyczna powinna mieścić się w granicach 250 – 300 µg/dzień. Z biegiem czasu i postępem badań nad Se w profilaktyce chorób nowotworowych zwiększała się liczba dowodów,” że spożycie wyższej dawki tego pierwiastka skuteczniej zmniejsza ryzyko zapadalno­ści na choroby rozrostowe. W badaniach El-Bayoumy’a i wsp., jak również w pracach innych badaczy stwierdzono że, Se obec­ny w pożywieniu, spożywany w dawkach 400 µg dzień i wyższych (czyli ponad dwukrotnie więcej niż dawka zalecana) był dobrze tolerowany i nie wywoływał żadnych oznak niepożądanych. Na dowód tego warto przytoczyć badanie Red’a i wsp., w któ­rym 24 mężczyznom z potwierdzonym w badaniu histopatolo­gicznym rakiem gruczołu krokowego, stosowano przez 12 mie­sięcy Se, w ilości 1600 (8 chorych) i 3200 (16 chorych) µg/dzień, w celu zahamowania dalszego rozwoju nowotworu. Stężenie se­lenu w osoczu u tych chorych wzrosło odpowiednio do 492 i 640 ng/ml. W przeprowadzanych okresowych badaniach parametry biochemiczne czynności wątroby i nerek oraz morfologia nie od­biegały od normy.

    c.d.n

     

  • Mar 5

    Selen (Se, łac. Selenium – nazwa pochodzi z greckiego księżyc) należy do najważniejszych pierwiastków śladowych w organizmie człowieka. W związku z tym, że w Europie, w łańcuchu od Finlandii po Turcję gleby są ubogie w selen, większość ludzi naszego kraju przyjmuje ten pierwiastek w niewystarczającej ilości. Wydalany jest w 60% z moczem, 35% z kałem, pozostała część wydzielana jest przez pot, płuca itp. Zawartość Se w pokarmach roślinnych i zwierzęcych jest zmienna, zależy, m.in. od poziomu tego pierwiastka w ziemi przeznaczonej do uprawy, czynników klimatyczno-glebowych, warunków hodowli oraz zastosowanych procesów technologicznych. Wpływa na nią również przetwarzanie surowców żywnościowych. Podczas obróbki cieplnej traci się ok. 40% pierwiastka, przy czym najmniejsze ubytki występują w trakcie gotowania, największe przy smażeniu i pieczeniu. Selen szybko łączy się z proteinami, dlatego żywność o dużej zawartości białka, a więc mięso, podroby, ryby oraz owoce morza tworzą jego zasobne źródło. W sporej ilości występuje również w produktach zbożowych. Mniejsze zagęszczenie selenu posiadają warzywa i owoce, choć nie należy zapominać o produktach pochodzenia roślinnego, które kumulują selen, takich jak brokuły, kapusta, czosnek, cebula, szczypiorek, grzyby oraz niektóre orzechy. Człowiek najlepiej ascymiluje formy organiczne selenu – selenometioninę oraz selenocysteinę. Selen jest absorbowany głównie w śluzówce dwunastnicy, jego absorpcję zwiększa obecność białka. Poziom selenu w surowicy krwi nie odzwierciedla więc faktycznego stanu pierwiastka w ustroju. Obecnie uważa się, że niski poziom peroksydazy glutationowej oraz zaburzenia metabolizmu hormonów tarczycy mogą być wyznacznikiem niedoboru selenu w organizmie. Peroksydaza glutationowa to ważny enzym usuwający z organizmu toksyczny nadtlenek wodoru. Selen ma działanie odtruwające przy zatruciach metalami ciężkimi. Selen posiada pozytywny wpływ na poszczególne organy, np. na tarczycę (wspomaga jej prawidłowe funkcjonowanie), oczy (chroni przed zaćmą), stawy (ogranicza powstanie artrozy), mózg (wspiera poprawę pracy nerwów – usprawnia procesy pamięciowe i myślowe), serce i naczynia krwionośne (chroni przed arteriosklerozą).

    Selen pomaga w właściwym funkcjonowaniu tarczycy.

    Selen reguluje funkcję tarczycy, bierze udział w wytwarzaniu i przemianach jej hormonów. Tarczyca to największy gruczoł wydzielania wewnętrznego w naszym organizmie. Odpowiada za generowanie hormonów sprawdzających temperaturę ciała i prawidłową przemianę materii. Wpływa na działanie układu nerwowego, pokarmowego i rozrodczego. U dzieci może mieć także wpływ na to, jak szybko dziecko rośnie i jak dojrzewa jego kościec.

    A tak piszą lekarze o selenie – zobacz

     

    Jeżeli jesteś zainteresowana/y ochroną zdrowia produktami naturalnymi i

    potrzebujesz więcej informacji

    skorzystaj – Kliknij


  • Lut 5

    Pycnogenol to wyjątkowy antyutleniacz

    Odkrycie skuteczności Pycnogenolu datuje się około roku 1535. Wtedy załoga francuskiego kapitana Cartiera zachorowała na szkorbut, wypadały im zęby i nie potrafili poruczać się. Indianie, którzy znali tajemnicę ziół, przygotowali herbatę z kory sosny przybrzeżnej i załoga wyzdrowiała. Duża ilość zawartych bioflawonoidów wstrzymała krwawienie dziąseł, wzmocniła tkanki i naczynia włosowate i zwiększyła biologiczną dostępność substancji pycnogenol uzyskanej z kory sosny przybrzeżnej.

    Pycnogenol jest wyprodukowany z kory sosny przybrzeżnej, która rośnie w ogromnych lasach sosnowych południowej Francji, w ekologicznie czystym środowisku bez wpływu przemysłu, z wiatrem wiejącym od Atlantyku, co zapewnia im długookresowo niemalże zerowe skażenie substancjami szkodliwymi. Korę sosen wypłukuje się czystą wodą, bez środków chemicznych. W efekcie uzyskiwany jest absolutnie czysty, najwyższej jakości sproszkowany pycnogenol – naturalny, nietoksyczny i niealergizujący antyutleniacz. Od roku 1987 jest Pycnogenol® znakiem zastrzeżonym patentem przez firmę Horphag Research Ltd. Fiński producent Hankintatukku Oy dzięki współpracy z tą firmą produkuje dwa preparaty z kory sosny przybrzeżnej (Pycnogenol w tabletkach i Pycnogenol gel), oba te produkty posiadamy w swej ofercie.

     

    Pycnogenol to wyjątkowy antyutleniacz

    Patentowany produkt Pycnogenol jest standardyzowaną mieszanką bioflawonoidów, przede wszystkim proantocjanidynów, następnie zawiera kwasy organiczne i taniny, które nadają mu działanie antyutleniające. Jest bardzo silną substancją odżywczą, która jest rozdzielana po całym organizmie, regeneruje zastosowaną witaminę C i aktywuje. W związku z tym, że działanie antyutleniających substancji odżywczych koncentruje się i wzajemnie potęguje, mają one pozytywne skutki i wywierają wpływ na cały organizm.

     

    Wpływ na skórę

    Pycnogenol jest często okreslany balsamem dla skóry – odnawia tkankę skórną, powoduje wzmocnienie włókien kolagenowych, czym zwiększa elastyczność i wytrzymałość skóry, dodając młody i zdrowy wygląd.
    Pycnogenol wiąże kolagen i elastan, najważniejsze proteiny skórne, chroniąc je przed niszczącymi enzymami. Pycnogenol przywraca gładkość i elastyczność skóry, spowalnia proces jej starzenia. W pewnym stopniu działa jako ochrona przed promieniowaniem słonecznym, jest udowodnione, że skóra „nie spali się” tak szybko. Uszkodzenie wolnymi rodnikami może być ograniczone ochronnym działaniem antyutleniaczy. Wg Dr. Ni Zhiganga i jego kolegów z Akademii tradycyjnej chińskiej medycyny działanie Pycnogenolu, podawanego codziennie przez okres jednego miesiąca, w przypadku nadmiernej pigmentacji skóry spowodowanej promieniowaniem słonecznym było bardzo skuteczne i bezpieczne. Intensywność pigmentacji wyraźnie zmniejszyła się, co udowodniło 80% zadowolonych pacjentów.

     

    Pycnogenol i łuszczyca

    Łuszczycę charakteryzuje krwawienie naczyń włosowatych. Ich odporność u pacjentów chorujących na łuszczycę jest widocznie niższa niż u osób zdrowych. Wg wyników Dr. Miklosa Gabora z Albert Szent z Uniwersytetu Gyorgiho na Węgrzech Pycnogenol poprawia odporność naczyń włosowatych – z tego punktu widzenia jest jego działanie wyjątkowe. Aczkolwiek nie istnieją kliniczne badania potwierdzające takie oddziaływanie, lekarze holistyczni w Europie i Stanach Zjednoczonych na podstawie własnych doświadczeń przekonali się o dobrych skutkach Pycnogenolu w przypadku łuszczycy. Wielu z nich całkiem nieoczekiwanie stwierdziło, że kiedy podawali pacjentom Pycnogenol z zupełnie innych powodów, ich problemy z łuszczycą zaczęły ustępować.

    Skuteczne działanie Pycnogenolu:

    UKŁAD NACZYNIOWY

    – Pycnogenol poprawia krążenie krwi, pomaga w przypadku żylaków kurczowych, hemoroidów, redukuje obrzęk nóg. Wzmacnia naczynia włosowate, poprawia ich elastyczność i drożność.

    SERCE

    – Pycnogenol zapobiega powstaniu skrzepów krwi, normalizuje ciśnienie krwi i ogranicza osadzanie cholesterolu. CUKRZYCA

    – cukrzycy mają większe zapotrzebowanie na ochronę antyutleniającą niż zdrowy człowiek, dlatego jest dla cukrzyków Pycnogenol bardzo wzkazany. Skutecznie zmniejsza ryzyko komplikacji cukrzycowych (neuropatia cukrzycowa, katarakta, retynopatia).

     

    NOWOTWORY

    – Pycnogenol ogranicza atak wolnych rodników, równocześnie aktywuje system odpornościowy, ponieważ potrafi zniszczyć zmutowane komórki prędzej niż staną się komórkami rakotwórczymi.

     

    ODPORNOŚĆ

    – Pycnogenol podnosi produkcję komórek odpornościowych co przyczynia się do poprawy systemu odpornościowego organizmu i zmniejszenia pojawienie się infekcji.

     

    ZAPALENIE STAWÓW (arthritis)

    – Pycnogenol neutralizuje wolne rodniki, które powodują zapalenia, pomaga zmniejszyć obrzęki, utrzymuje giętkość stawów i poprawia całkowity stan zapalenia stawów.

     

    PROCES STARZENIA

    – produkt opóźnia proces starzenia, podnosi jakość życia i zapobiega utracie pamięci, która pojawia się na starość.

     

    CHOROBY OCZU

    – chroni soczewkę, uśmierza objawy retinopatii cukrzycowej, poprawia ostrość widzenia. Wskazany w przypadku katarakty i jaskry.

     

    STRES

    – ogranicza aktywność stresowego hormonu adrenaliny. Ma pozytywne oddziaływanie w przypadku syndromu zmęczenia.

     

    PŁODNOŚĆ, MENSTRUACJA

    – Pycnogenol poprawia witalność i ruchliwość plemników, uśmierza objawy przedmenstruacyjnego syndromu, ogranicza boleści i skurcze.

     

    ALERGIE

    – Pycnogenol unieszkodliwia histaminę, zmniejsza objawy kataru siennego i innych alergii.

     

    NIEMOŻLIWOŚĆ SKUPIENIA SIĘ

    – poprawia pamięć i zdolność do uczenia się, łagodzi impulsywne zachowanie. Preparat poprawia krążenie krwi i wywiera wpływ na dotlenienie mózgu.

     

     

Kalendarz

Październik 2019
P W Ś C P S N
« Sie    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Zapisz się do newslettera

Poinformujemy Cię o nowych produktach i promocjach

Please wait...


Dziękujemy za rejestrację!